Πληρωμή

Οι διανομές στις οποίες δεν έχει γίνει αγορά είναι οι μόνες στις οποίες δεν έχουμε οικονομική συναλλαγή μεταξύ των παικτών. Στις διανομές που έχει γίνει αγορά, μετά την εκτέλεση της αγοράς, ακολουθεί η φάση της πληρωμής. Εφόσον η αγορά βγει κανονικά, τόσο ο τζογαδόρος, όσο και οι αμυνόμενοι παίκτες που συμμετείχαν πληρώνονται τις μπάζες τους από την (κοινή) κάσα με βάση την αξία της αγοράς. Αν, π.χ. η αγορά είναι 6 κούπες, ο τζογαδόρος έχει κάνει 6 μπάζες, ο πρώτος αμυνόμενος έκανε 3 μπάζες και ο δεύτερος 1, τότε η αγορά έχει βγεί κανονικά και η πληρωμή γίνεται από την κάσα, όπου ο τζογαδόρος θα «σηκώσει» 6Χ5=30 καπίκια, ο πρώτος αμυνόμενος παίκτης 3Χ5=15 καπίκια και ο δεύτερος 2Χ5=10 καπίκια, επομένως η κάσα θα μειωθεί συνολικά κατά 5Χ10 καπίκια, δηλαδή κατά το ποσό που αντιστοιχεί στις 10 μπάζες της αγοράς.


6 2 3 4 5 6
7 7 7 7 7 8
8 8 8 8 8 9
9 9 9 9 9 10
10 10 10 10 10 10

Ο παραπάνω πίνακας δείχνει την αξία των μπαζών σε καπίκια κατά αγορά. Η αξία των αγορών είναι, λοιπόν, 7 καπίκια για κάθε μπάζα στις 7άρες αγορές, 8 καπίκια στις 8άρες, 9 στις 9άρες και 10 καπίκια για κάθε μπάζα στις 10άρες αγορές. Στα αχρωμάτιστα οι αγορές είναι λίγο ακριβότερες, ενώ στις απλές αγορές των 6 μπαζών η αξία της μπάζας διαμορφώνεται σε 2 καπίκια για τα 6 μπαστούνια, 3 καπίκια για τα 6 σπαθιά, 4 καπίκια για τα 6 καρά, 5 καπίκια για τις 6 κούπες και 6 καπίκια για τα 6 αχρωμάτιστα.

Δεν έχει μπει μέσα ούτε ο τζογαδόρος, ούτε κάποιος αμυνόμενος παίκτης

Όπως, είπαμε παραπάνω, ο κανονισμός είναι σαφής και ορίζει ότι όταν η αγορά βγει κατά τα λεγόμενα του τζογαδόρου, δηλαδή δεν μπει μέσα ούτε ο τζογαδόρος, ούτε κάποιος αμυνόμενος παίκτης, τότε ο τζογαδόρος και οι αμυνόμενοι παίκτες που συμμετείχαν στην εκτέλεση της αγοράς πληρώνονται τις μπάζες που έκαναν από την κάσα. Ας δούμε, όμως, μερικά παραδείγαματα:

Έχει γίνει αγορά 7 κούπες και ο ένας αμυνόμενος δεν συμμετέχει. Αν ο μοναδικός αμυνόμενος παίκτης έκανε 3 μπάζες, τότε ο τζογαδόρος θα πληρωθεί 7Χ7=49 καπίκια, ενώ ο αμυνόμενος θα πληρωθεί 3Χ7=21 καπίκια, επομένως η κάσα θα μειωθεί κατά 10Χ7=70 καπίκια, ήτοι κατά το αντίτιμο των 10 μπαζών μιας 7άρας αγοράς. Αν ο τζογαδόρος έκανε 8 μπάζες και ο αμυνόμενος 2, τότε θα πληρωθούν 8Χ7=56 καπίκια στον τζογαδόρο και 2Χ7=14 καπίκια στον αμυνόμενο παίκτη. Και σ' αυτή την αγορά η κάσα μειώθηκε κατά 10Χ7=70 καπίκια.

Άλλο παράδειγμα: Η αγορά είναι 6 σπαθιά, έχει παίξει μόνο ο ένας αμυνόμενος παίκτης ο οποίος, ωστόσο, έκανε και τις 4 μπάζες. Η πληρωμή θα γίνει κανονικά, 6Χ3=18 καπίκια για τον τζογαδόρο και 4Χ3=12 καπίκια για τον αμυνόμενο παίκτη, πάλι, δηλαδή, η κάσα μειώνεται κατά το αντίτιμο των 10 μπαζών, δηλαδή κατά 10Χ3=30 καπίκια. Το ίδιο συμβαίνει και όταν ο (μοναδικός) αμυνόμενος κάνει 3, ή 2 μπάζες, απλώς αλλάζει το ισοζύγιο των μπαζών μεταξύ τζογαδόρου και αμυνόμενου παίκτη. Αν παίξουν και οι δύο αμυνόμενοι παίκτες, τότε ο τζογαδόρος θα πληρωθεί πάλι τις 6 μπάζες της αγοράς, εφόσον, βεβαίως, η αγορά βγήκε κανονικά.

Ο τζογαδόρος έχει μπει μέσα

Στην περίπτωση κατά την οποία ο τζογαδόρος δεν κατάφερε να κάνει τις μπάζες που δήλωσε στην αγορά του, πληρώνει στους αμυνόμενους παίκτες τις μπάζες που έκαναν και, επιπλέον, καταθέτει στην κάσα ποσό ίσο με τη συνολική αξία της αγοράς, ήτοι ποσό ίσο με το αντίτιμο των 10 μπαζών. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και ο παίκτης ο οποίος, τυχόν, δεν μετείχε στην εκτέλεση της αγοράς έχει κάποιο όφελος από την ενίσχυση του κεφαλαίου της κάσας, καθώς το ποσό της κάσας ανήκει εξίσου σε όλους τους παίκτες.

Αν, π.χ. παίζουν τρεις παίκτες και σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή υπάρχουν στην κάσα 990 καπίκια, τότε ο κάθε παίκτης δικαιούται από 330 καπίκια. Αν, δηλαδή οι παίκτες αποφασίσουν εκείνη τη στιγμή να διακόψουν το παιχνίδι, θα πρέπει να μοιραστούν από 330 καπίκια. Αν, πάλι, σε κάποια παρτίδα συμμετέχουν τέσσερις παίκτες και σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή υπάρχουν στην κάσα 1200 καπίκια, τότε ο κάθε παίκτης δικαιούται από 300 καπίκια κοκ.

Αν ο τζογαδόρος έχει μπεί μέσα κατά δύο, ή περισσότερες μπάζες, τότε λέμε ότι μπήκε σόλο μέσα και όλες οι πληρωμές γίνονται εις διπλούν. Ορισμένοι παίκτες υποστηρίζουν ότι με τρεις ή περισσότερες μπάζες μέσα, ο τζογαδόρος πληρώνει εις τριπλούν, αλλά αυτό δεν ισχύει. Αν, λοιπόν, υποθέσουμε ότι ο τζογαδόρος έχει αγοράσει 7 κούπες και οι αμυνόμενοι παίκτες κάνουν 3 και 2 μπάζες αντίστοιχα, τότε ο τζογαδόρος καλείται να πληρώσει στον πρώτο αμυνόμενο παίκτη 3Χ14=42 καπίκια, στον δεύτερο αμυνόμενο παίκτη 2Χ14=28 καπίκια, ενώ, παράλληλα, θα πρέπει να καταθέσει στην κάσα 10Χ14=140 καπίκια, συνεπώς ο τζογαδόρος καλείται να πληρώσει συνολικά 210 καπίκια.

Βέβαια, η ζημία του τζογαδόρου δεν είναι ακριβώς 210 καπίκια, αλλά περίπου 163 καπίκια, καθώς το ένα τρίτο από το ποσό που καταθέτει στην κάσα ανήκει εν δυνάμει στον ίδιο. Αν, δε, παίζουν τέσσερις παίκτες, τότε η ζημία του είναι 175 καπίκια, αλλά εκεί θα πρέπει να προσθέσουμε και 50 καπίκια επιπλέον, καθώς όταν υπάρχει τεμπέλης, ο τζογαδόρος υποχρεούται να καταβάλει στον τεμπέλη 50 καπίκια για τις αγορές από 7 και άνω, ενώ για τις αγορές των έξι μπαζών τα τεμπελίτικα είναι 25 καπίκια.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι η αγορά είναι 6 κούπες και οι αμυνόμενοι παίκτες έχουν κάνει 2 και 4 μπάζες αντίστοιχα. Ο τζογαδόρος έχει μπει σόλο μέσα και πληρώνει: 2Χ10=20 καπίκια στον πρώτο αμυνόμενο παίκτη, 4Χ10=40 καπίκια στον δεύτερο αμυνόμενο παίκτη και, επιπλέον, καταθέτει 10Χ10=100 καπίκια στην κάσα. Συνολική ζημία περίπου 127 καπίκια, εφόσον παίζουν τρεις παίκτες. Αν παίζουν τέσσερις παίκτες η ζημία ανέρχεται σε 185 καπίκια· πράγματι, έχουμε 60 καπίκια από τις μπάζες των αμυνομένων, 75 καπίκια από το ποσό των 100 καπικίων που καταθέτει στην κάσα (το 1/4 του ανήκει) και 50 καπίκια στον τεμπέλη, σύνολο 185 καπίκια.

Ο ένας αμυνόμενος παίκτης έχει μπει μέσα

Αν ένας εκ των δύο αμυνομένων έχει μπει μέσα, τότε αυτός πληρώνει τις μπάζες του τζογαδόρου και του άλλου αμυνόμενου παίκτη, εφόσον, βεβαίως, ο άλλος αμυνόμενος παίκτης έπαιξε αυτοβούλως. Αν ο άλλος αμυνόμενος παίκτης δεν έπαιξε, ή τον έχει πάρει μαζί του ο παίκτης που μπήκε μέσα, φυσικά δεν πληρώνεται τις μπάζεις που ίσως έχει κάνει.

Αν ο αμυνόμενος παίκτης μπει μέσα με περισσότερες από μια μπάζα, τότε πληρώνει σόλο, δηλαδή εις διπλούν, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τον τζογαδόρο. Εδώ υπάρχει ένα λεπτό σημείο, αν δηλαδή ο αμυνόμενος παίκτης που μπήκε μέσα θα πληρώσει εις διπλούν και τις μπάζες του άλλου αμυνόμενου παίκτη. Άποψή μου είναι ότι οι μπάζες του άλλου αμυνόμενου παίκτη πρέπει να πληρωθούν απλά, καθώς ο παίκτης μπορεί να πήγε σόλο στην προσπάθειά του να κάνουν, ως ομάδα, με τον συμπαίκτη του όσο το δυνατόν περισσότερες μπάζες, οπότε μπορεί κάποια από τις μπάζες να χαρίστηκε στον άλλο αμυνόμενο παίκτη, και ουσιαστικά να βρεθεί ο παίκτης που πήγε μέσα στη δυσάρεστη θέση να πληρώνει τις ίδιες του τις μπάζες και μάλιστα εις διπλούν.

Επιπροσθέτως, ο συμπαίκτης που έχει βγει δεν έχει κάνει κάτι ιδιαίτερο για να πληρωθεί διπλά καπίκια. Παρ' όλα αυτά, ο «Πρεφαδόρος» συμμορφώνεται στον κανονισμό και η πληρωμή του συμπαίκτη γίνεται εις διπλούν, εφόσον, βεβαίως, έχει κάνει τις απαραίτητες μπάζες και ο έτερος αμυνόμενος έχει σολάρει.  

Και οι δυο αμυνόμενοι παίκτες έχουν μπει μέσα.

Αν και οι δύο αμυνόμενοι παίκτες έχουν μπει μέσα, τότε πληρώνουν και οι δύο στον τζογαδόρο τις μπάζες που έχει κάνει. Παρεμπιπτόντως, η λέξη σόλο και ο συνακόλουθος διπλασιασμός των ποσών μπορεί να οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι ο τζογαδόρος μόνος πληρώνεται και από τους δύο αμυνόμενους παίκτες, επομένως πληρώνεται εις διπλούν τις μπάζες που έχει κάνει.

Αν ένας, ή και οι δυο αμυνόμενοι παίκτες έχουν μπει σόλο, τότε πληρώνουν στον τζογαδόρο τις μπάζες που έκανε εις διπλούν. Αν ένας από τους δύο αμυνόμενους παίκτες δεν έχει παίξει αυτοβούλως, αλλά τον πήρε μαζί ο άλλος αμυνόμενος παίκτης, τότε όλες τις πληρωμές τις χρεώνεται ο παίκτης που πήρε τον άλλον μαζί.

Το μεγαλύτερο ποσό το οποίο μπορεί να πληρώσει ένας αμυνόμενος παίκτης είναι 240 καπίκια, είτε με σόλο στα 6 αχρωμάτιστα, είτε με απλά και σόλο στα 7 αχρωμάτιστα. Πράγματι, αν η αγορά είναι αχρωμάτιστα και κάποιος αμυνόμενος έχει πάρει τον άλλον μαζί και δεν καταφέρουν να κάνουν ούτε μια μπάζα, τότε ο κάθε αμυνόμενος παίκτης οφείλει στον τζογαδόρο από 10Χ12=120 καπίκια και επειδή όλες τις πληρωμές τις χρεώνεται ο παίκτης που πήρε τον άλλον μαζί, ο παίκτης αυτός καλείται να καταβάλει στον τζογαδόρο 240 καπίκια.

Στην περίπτωση των 7 αχρωμάτιστων, έχουμε 10Χ16=160 καπίκια για τον πρώτο αμυνόμενο παίκτη, καθώς μπήκε μέσα σόλο εφόσον του αναλογούν οι 2 από τις 3 μπάζες, και 10Χ8=80 καπίκια για τον δεύτερο αμυνόμενο παίκτη, ο οποίος έχει μπει απλώς μέσα, εφόσον πήγαινε για μια μόνο μπάζα. Αν ο ένας αμυνόμενος παίκτης έχει πάρει τον άλλον μαζί, τότε χρεώνεται και πάλι συνολικά 240 καπίκια.

Προσεταιρισμός

Αν ένας από τους δύο παίκτης έχει δηλώσει πάσο στη φάση των δηλώσεων συμμετοχής και ο άλλος παίκτης δηλώσει «μαζί», τότε όλη η συλλογιστική είναι η ίδια ωσάν να έπαιξαν αυτοβούλως και οι δύο αμυνόμενοι παίκτες, απλώς τα καπίκια του παίκτη που δήλωσε πάσο τα παίρνει ο παίκτης που ανέλαβε την ευθύνη και για τους δύο αμυνόμενους παίκτες, δηλαδή ο παίκτης που έχει δηλώσει «μαζί». Αν, π.χ. έγινε αγορά 6 καρά, ο πρώτος αμυνόμενος είπε πάσο, αλλά ο δεύτερος αμυνόμενος δήλωσε «μαζί» και έκαναν 3 μπάζες ο πρώτος αμυνόμενος και 1 ο δεύτερος, τότε θα πληρωθούν 6Χ4=24 καπίκια ο τζογαδόρος και 4Χ4=16 καπίκια ο δεύτερος αμυνόμενος παίκτης. Σε κάθε περίπτωση, ο αμυνόμενος παίκτης που δεν διεκδικεί τις μπάζες που του αναλογούν, δηλώνοντας πάσο στις δηλώσεις συμμετοχής, δεν συμμετέχει στην πληρωμή.

Τα ίδια ισχύουν και στην περίπτωση που η αγορά μπει μέσα είτε από την πλευρά του τζογαδόρου, είτε από την πλευρά των αμυνομένων παικτών· όλη η συλλογιστική γίνεται ωσάν οι παίκτες να είχαν παίξει αυτοβούλως, αλλά η τελική οικονομική συναλλαγή γίνεται με τον παίκτη που έχει δηλώσει «μαζί» και αφορά στα ποσά και των δύο παικτών, είτε πρόκειται για κέρδη, είτε για ζημίες. Ας υποθέσουμε, π.χ. ότι η αγορά είναι απλές κούπες, ο πρώτος αμυνόμενος παίκτης δήλωσε πάσο και ο δεύτερος έχει δηλώσει «μαζί». Ας υποθέσουμε, ακόμη, ότι ο πρώτος παίκτης δεν έχει κάνει μπάζα, ενώ ο δεύτερος έχει κάνει μόνο μια μπάζα. Τότε ο πρώτος παίκτης οφείλει 10Χ9=90 καπίκια στον τζογαδόρο (μπήκε σόλο) και ο δεύτερος παίκτης οφείλει 5Χ9=45 καπίκια. Επομένως, ο δεύτερος αμυνόμενος παίκτης, που έχει προσεταιριστεί τον πρώτο παίκτη που δήλωσε πάσο, θα πληρώσει συνολικά 90+45=135 καπίκια στον τζογαδόρο.

Το κιτάπι

Κιτάπι ονομάζεται το φύλλο αγώνα. Εκεί καταγράφονται όλες οι αγορές και οι οικονομικές συναλλαγές τόσο μεταξύ των παικτών, όσο και οι συναλλαγές των παικτών με την κάσα. Πράγματι, οι πληρωμές της πρέφας δεν γίνονται απευθείας μετά από κάθε αγορά, παρά καταγράφονται στο κιτάπι και η πραγματική πληρωμή γίνεται στο τέλος της παρτίδας, σύμφωνα με τα τελικά ποσά που προκύπτουν (εκκαθάριση). Το κιτάπι είναι ένα φύλλο χαρτί χωρισμένο σε τόσα χωρία όσοι είναι και οι παίκτες (τρία, ή τέσσερα) και στο μέσα μέρος κάθε χωρίου καταγράφονται οι συναλλαγές του αντίστοιχου παίκτη με την κάσα, ενώ εκατέρωθεν των ορίων μεταξύ των χωρίων καταγράφονται οι συναλλαγές μεταξύ των αντιστοίχων παικτών:


Στο παραπάνω στιγμιότυπο ο παίκτης που γράφει είναι ο Giorgos, που έχει δεξιά του τον παίκτη goga139 και αριστερά του τουν kandread. Από τις συναλλαγές του παίκτη Giorgos με την κάσα φαίνεται ότι έχει κάνει μέχρι στιγμής μια επιτυχημένη 7άρα αγορά και μια 9άρα που πήγε μέσα. Πράγματι, παρατηρούμε ότι η αρχική κάσα του Giorgos από 30 (300 καπίκια) κατέβηκε στα 23 (230 καπίκια), που σημαίνει ότι ο παίκτης σήκωσε από την κάσα 70 καπίκια, ενώ η μετέπειτα αύξηση της κάσας από 23 σε 32 σημαίνει ότι ο παίκτης κατέθεσε 90 καπίκια στην κάσα. Σημειωτέον, ότι η στήλη της κάσας γράφεται πάντα διαιρεμένη δια του 10, καθώς η συναλλαγή με την κάσα γίνεται πάντα σε ποσά που αναλογούν σε 10 μπάζες.

Αυτός είναι ο τρόπος που γράφουμε στο κιτάπι. Αντί να έχουμε κάπου το σύνολο της κάσας, μοιράζουμε εξαρχής την κάσα σε κάθε παίκτη, και για κάθε επιτυχημένη αγορά ο τζογαδόρος διαγράφει από την «κάσα του» το αντίτιμο 10 μπαζών (γιαυτό λέμε και κατεβάζει κάσα), οπότε είναι σαν να καρπώθηκε και τις 10 μπάζες, και πληρώνει κατόπιν τις μπάζες που πρέπει στους αμυνόμενους παίκτες, γράφοντας τα αντίστοιχα ποσά από τη σωστή πλευρά των μεταξύ τους συνόρων. Αν, αντίθετα, ο τζογαδόρος βάλει μέσα την αγορά, ανεβάζει την «κάσα του» κατά το αντίτιμο των 10 μπαζών και πληρώνει, πάλι, τις μπάζες στους αμυνόμενους παίκτες. Οι πληρωμές των μπαζών στους αμυνόμενους παίκτες φαίνονται στα ποσά που αναγράφονται εκατέρωθεν των συνόρων μεταξύ των παικτών.

Ένας από τους παίκτες σε μια παρτίδα πρέφας γράφει στο κιτάπι. Ο παίκτης αυτός ονομάζεται γράφων και συνήθως είναι εκείνος ο παίκτης που γνωρίζει να γράφει. Πράγματι, ενώ οι περισσότεροι παίκτες μπορούν να παρακολουθήσουν τις κινήσεις που γίνονται στο κιτάπι, λίγοι είναι οι παίκτες που μπορούν να γράφουν σωστά και, συνήθως, σε κάθε παρέα τριών, ή τεσσάρων παικτών υπάρχει ένας ο οποίος γράφει (ο ίδιος πάντα) και οι υπόλοιποι παίκτες του έχουν εμπιστοσύνη και ζητούν συχνά εξηγήσεις τις οποίες ο γράφων είναι υποχρεωμένος να δώσει. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι γραφής, π.χ. η συνολική κάσα στο κέντρο και ακτινωτά οι τρεις παίκτες, ή η συνολική κάσα στο επάνω μέρος και τρεις, ή τέσσερις στήλες για τους παίκτες, αλλά οι τρόποι αυτοί είναι πλέον παρωχημένοι και ήδη έχουν εκλείψει.

Γλύψιμο

Αν κάποιος παίκτης έχει κατεβάσει όλη την κάσα του, τότε τίθεται το ερώτημα τι γίνεται σε ενδεχόμενη νέα επιτυχημένη αγορά που θα εκτελέσει ο παίκτης αυτός. Πώς θα κατεβάσει κάσα κατά το αντίτιμο των 10 μπαζών της αγοράς; Όπως έχουμε επανειλημμένως τονίσει, η κάσα είναι κοινή. Γιαυτό, σ' αυτή την περίπτωση, οι παίκτες θα πληρωθούν τις μπάζες τους από την κάσα ενός εκ των άλλων δύο παικτών (λέμε ότι ο τζογαδόρος γλύφει την κάσα των άλλων παικτών) και προτιμούμε αυτόν που έχει την υψηλότερη κάσα, επομένως γράφουμε στο κιτάπι ως εξής:

Επιλέγουμε τον παίκτη που έχει την υψηλότερη κάσα. Διαγράφουμε το αντίτιμο 10 μπαζών και δίνουμε στον τζογαδόρο και στον άλλον αμυνόμενο τις μπάζες που έκαναν. Μια άλλη λογική λέει ότι δίνουμε στον τζογαδόρο το αντίτιμο και των 10 μπαζών και κατόπιν ο τζογαδόρος πληρώνει στους δύο αμυνόμενους τις μπάζες που έκαναν, πράγμα που είναι ακριβώς το ίδιο, απλώς έχει περισσότερο γράψιμο. Αν και η κάσα του ενός αμυνόμενου παίκτη δεν επαρκεί για την πληρωμή των μπαζών της αγοράς, τότε κατεβάζουμε τα καπίκια που λείπουν και από την κάσα του άλλου αμυνόμενου παίκτη εκτελώντας παράλληλα και τις απαιτούμενες μεταξύ των παικτών πληρωμές.

Οι πρεφαδόροι που είναι εξοικειωμένοι με την πληρωμή και τη γραφή στο κιτάπι ακολουθούν και άλλες πιο βολικές λύσεις, όλες όμως καταλήγουν πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα. Ας υποθέσουμε, π.χ. ότι ο τζογαδόρος αγόρασε απλές κούπες και έχει 2 κάσα (20 καπίκια) και ότι οι άλλοι δύο παίκτες έχουν κάσες 8 και 3 και έχουν κάνει από 2 μπάζες. Σ' αυτή την περίπτωση, ο τζογαδόρος πρέπει να πληρωθεί 6Χ5=30 καπίκια, ενώ οι δύο αμυνόμενοι πρέπει να πληρωθούν από 2Χ5=10 καπίκια. Σβήνουμε, λοιπόν, 2 από την κάσα του τζογαδόρου (μηδενίζει την κάσα του), οπότε είναι σαν να έχει πληρωθεί από την κάσα τα 20 από τα 30 καπίκια που έχει να παίρνει και μένουν άλλα 10 καπίκια για να συμπληρωθεί το αντίτιμο των 6 μπαζών.

Κατεβάζουμε 2 κάσα (20 καπίκια) από τον παίκτη που έχει κάσα 8, και δίνουμε τα 10 χρεωστούμενα καπίκια στον τζογαδόρο, οπότε έχουμε εξοφλήσει τον τζογαδόρο και ο εν λόγω αμυνόμενος έχει πάρει τα δικά του 10 καπίκια και, τέλος, κατεβάζουμε και 1 κάσα (10 καπίκια) από τον άλλον αμυνόμενο παίκτη, οπότε έχει πληρωθεί και αυτός τα 10 καπίκια για τις 2 μπάζες που έκανε. Θα μπορούσαμε, επίσης, να κατεβάσουμε απευθείας 5 κάσα (50 καπίκια) από τον αμυνόμενο που έχει 8 κάσα (τη μεγαλύτερη) και να δώσει ο συγκεκριμένος παίκτης 10 καπίκια στον άλλον αμυνόμενο παίκτη και 30 καπίκια στον τζογαδόρο, είναι το ακριβώς ίδιο.

Μπορεί, τέλος, να κατεβάσουμε 3 κάσα (30 καπίκια) από τον παίκτη που έχει 3 κάσα και να δώσουμε 10 καπίκια στον άλλον αμυνόμενο και 10 καπίκια στον τζογαδόρο, ο οποίος θα μηδενίσει και τη δική του κάσα παίρνοντας τα υπόλοιπα 20 καπίκια. Όλα τα παραπάνω είναι απόρροια της απλής λογικής μιας ενιαίας (κοινής) κάσας από την οποία οι παίκτες πληρώνονται τις μπάζες τους στις επιτυχημένες αγορές, ή καταθέτουν επιπλέον καπίκια όταν μπαίνουν μέσα ως αγοραστές.

Διακοπή της παρτίδας

Αν το παιχνίδι διακοπεί πριν εξαντληθούν όλα τα καπίκια της κάσας, τότε οι υπόλοιπες «κάσες» μοιράζονται εξίσου στους παίκτες. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ενιαία συνολική κάσα, η οποία στην προκειμένη περίπτωση ανέρχεται στα 650 καπίκια, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος γραφής οδηγεί πολλούς παίκτες να θεωρούν ότι ο κάθε παίκτης έχει τη δική του κάσα, κάτι που, όμως, είναι ανακριβές. Για να διακόψουμε, π.χ. την παραπάνω παρτίδα, θα ακολουθήσουμε τα εξής βήματα:
  • Βρίσκουμε τη μικρότερη κάσα και την αφαιρούμε από όλες τις κάσες. Στην περίπτωσή μας τη μικρότερη κάσα την έχει ο παίκτης goga139 και οι κάσες θα διαμορφωθούν σε 19-14=5 για τον kandread και 32-14=18 για τον Giorgos.
  • Μοιράζουμε τις κάσες που έχουν απομείνει σε όλους τους παίκτες. Για να γίνει αυτό, διαιρούμε την κάσα δια τρία (ή δια τέσσερα, εφόσον παίζουν τέσσερις παίκτες) και δίνουμε από 1/3 (ή 1/4, για τέσσερις) στους παίκτες. Έτσι, στο παραπάνω παράδειγμα ο παίκτης Giorgos θα δώσει από 60 καπίκια στους goga139 και kandread, ενώ ο παίκτης kandread θα δώσει από 17 καπίκια στους goga139 και Giorgos.
  • Αθροίζουμε τα καπίκια που παίρνει ο κάθε παίκτης και αφαιρούμε αυτά που δίνει. Τα ποσά που απομένουν είναι τα τελικά κέρδη ή ζημίες των παικτών και το αλγεβρικό άθροισμα των ποσών αυτών πρέπει να είναι μηδέν. Στη συγκεκριμένη παρτίδα η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής: ο παίκτης goga139 χάνει, τελικά, 35 καπίκια τα οποία μοιράζονται οι παίκτες kandread (13 καπίκια) και Giorgos (22 καπίκια).
Στον «Πρεφαδόρο» το μοίρασμα της κάσας γίνεται online μετά από κάθε αγορά και τα τελικά κέρδη ή ζημίες του κάθε παίκτη εμφανίζονται στο ταμπλό, ώστε να γνωρίζουν οι παίκτες την οικονομική τους κατάσταση ανά πάσα στιγμή. Αυτό το γεγονός καθιστά άχρηστο το κιτάπι όσον αφορά στα οικονομικά της παρτίδας, συνεχίζει όμως να παρέχει πληροφορία που αφορά στο ιστορικό των αγορών. 

Λειψές αγορές

Η τελευταία αγορά σε κάθε παρτίδα είναι, συνήθως, λειψή όσον αφορά στην πληρωμή. Πράγματι, είναι σπάνιο το φαινόμενο η τελευταία αγορά να συμπέσει με το υπόλοιπο της κάσας, οπότε η αξία της τελευταίας αγοράς προσαρμόζεται στο ύψος της υπάρχουσας κάσας. Αν, π.χ. υπάρχει υπόλοιπο 3 στην κάσα, δηλαδή υπάρχουν στην κάσα 30 καπίκια, και η τελευταία αγορά είναι 6 κούπες, τότε η αξία της αγοράς εκπίπτει από τα 5 στα 3 καπίκια ανά μπάζα, ώστε αν βγει κανονικά η αγορά να μπορέσουν οι παίκτες να πληρωθούν κανονικά τα καπίκια τους. Αν δεν βγει η αγορά και ο τζογαδόρος, ή οι αμυνόμενοι παίκτες μπούνε μέσα, τότε, πάλι, η αξία της αγοράς λογίζεται μειωμένη, αν και πολλοί παίκτες υποστηρίζουν ότι σ' αυτή την περίπτωση οι πληρωμές πρέπει να γίνουν με την πραγματική αξία της αγοράς.

Πάντως, ο «Πρεφαδόρος» δίνει τη δυνατότητα να επιλέξουν οι παίκτες τον τρόπο πληρωμής της τελευταίας αγοράς. Υπάρχουν τρεις επιλογές. Αν δεν ρυθμιστεί ο τρόπος πληρωμής της τελευταίας αγοράς, τότε ισχύουν όσα ορίζει ο κανονισμός, όπως ακριβώς περιγράφονται παραπάνω. Δεύτερη επιλογή είναι η πληρωμή με μειωμένη αξία εφόσον η αγορά βγει κανονικά, αλλά αν ο τζογαδόρος ή οι αμυνόμενοι παίκτες μπούνε μέσα, τότε η πληρωμή γίνεται με την πραγματική αξία της αγοράς. Τελευταία επιλογή είναι η πληρωμή με την πραγματική αξία της αγοράς, είτε βγει η αγορά είτε όχι. Σ' αυτή την περίπτωση ενισχύεται η κάσα με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται αρνητικό υπόλοιπο, πράγμα που ίσως ξενίζει τους παίκτες, αλλά είναι σαν να προσθέσαμε λίγο παραπάνω κάσα.