Πλειοδοσία της αγοράς

Πρώτος παίκτης σε κάθε διανομή θεωρείται ο παίκτης δεξιά του dealer. Πράγματι είναι ο πρώτος παίκτης που έχει δικαίωμα να διεκδικήσει τον τζόγο, δηλαδή τα κάτω φύλλα, με σκοπό να καταστεί αγοραστής, ή αλλιώς τζογαδόρος. Και οι τρεις παίκτες έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν την αγορά. Αγορά λέγεται η δήλωση που θα κάνει ο τζογαδόρος αφού κερδίσει τον τζόγο, αλλά αγορά ονομάζεται και η ίδια η πλειοδοτική διαδικασία που περιγράφουμε εδώ και σκοπό έχει την ανάδειξη του τζογαδόρου. Πράγματι, σπάνια η διαδικασία αυτή ονομάζεται πλειοδοσία της αγοράς, αλλά τις περισσότερες φορές ονομάζεται, απλώς, αγορά.

Οι παίκτες που επιθυμούν να αγοράσουν (δηλαδή να καταστούν τζογαδόροι) μιλούν, λοιπόν, με τη σειρά τους και κάνουν δηλώσεις οι οποίες πρέπει να είναι ανώτερες από τις δηλώσεις των προηγουμένων παικτών. Το τι σημαίνει ανώτερη δήλωση θα το εξηγήσουμε παρακάτω.  Αν κάποιος παίκτης δεν επιθυμεί καθόλου να μπει στη διαδικασία της αγοράς, ή έχει μπει στη διαδικασία της αγοράς, αλλά κρίνει κάποια στιγμή ότι δεν μπορεί να συνεχίσει τη διεκδίκηση της αγοράς, τότε δηλώνει πάσο και αποσύρεται από την πλειοδοτική διαδικασία της αγοράς.

Οι παίκτες κάνουν δηλώσεις μόνο όταν έρθει η σειρά τους. Οι δηλώσεις που κάνουν οι παίκτες που μετέχουν στην πλειοδοσία διεκδίκησης της αγοράς περιλαμβάνουν μπάζες και χρώμα, π.χ. 6 μπαστούνια, ή 7 κούπες, ή 8 καρά κλπ. Οι δηλώσεις πρέπει να είναι σε αύξουσα σειρά και να μην παρουσιάζουν κενά, δεν μπορεί δηλαδή κάποιος παίκτης να δηλώσει 6 καρά και ο επόμενος παίκτης να πει 8 σπαθιά, πρέπει η επόμενη δήλωση να είναι η αμέσως επόμενη, στο συγκεκριμένο παράδειγμα, δηλαδή, ο επόμενος παίκτης θα δηλώσει 6 κούπες, καθώς το χρώμα που ακολουθεί τα καρά είναι οι κούπες. Πράγματι, τα χρώματα στην πρέφα ιεραρχούνται ως εξής, από το ασθενέστερο προς το ισχυρότερο: μπαστούνια, σπαθιά, καρά και κούπες.

Για να συμμετέχει κάποιος στην αγορά πρέπει να δηλώσει τουλάχιστον 6 μπάζες. Δεν γίνεται να μπούμε στην αγορά δηλώνοντας, π.χ. 5 καρά. Η πρώτη, δήλωση που θα γίνει πρέπει να είναι η χαμηλότερη δυνατή, δηλαδή 6 μπαστούνια. Ο επόμενος παίκτης που αποφασίζει να συμμετάσχει στην αγορά θα δηλώσει 6 σπαθιά (δεν μπορεί να «πηδήξει» κάποιο χρώμα, ούτε να «πηδήξει» σε μεγαλύτερο πλήθος μπαζών), ο επόμενος θα πει 6 καρά κοκ. Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε ότι υπάρχει και κάποιο άλλο είδος δήλωσης που εκφωνείται: «όλοι εδώ», «έχω…», ή «εγώ…» ή «κι εγώ…», π.χ. «έχω καρά», ή «κι εγώ κούπες» κλπ.

Παλαιότερα όλες οι παραπάνω δηλώσεις είχαν κάποια διαφορετική σημασία, στην εποχή μας όμως σημαίνουν ότι παραμένουμε στο ίδιο επίπεδο με τη δήλωση που έκανε ο προηγούμενος παίκτης. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο εφόσον κλείσει ο πρώτος γύρος δηλώσεων και δεν μπορεί να γίνεται από δύο διαδοχικούς παίκτες. Μάλιστα, μετά τον πρώτο γύρο δηλώσεων (όλοι οι παίκτες έχουν κάνει την πρώτη τους δήλωση, ακόμη και πάσο) η επανάληψη της δήλωσης του αμέσως προηγούμενου παίκτη είναι υποχρεωτική. Αν, λοιπόν, σε μια αγορά αποφασίσουν να συμμετάσχουν και οι τρεις παίκτες, η δηλώσεις θα είναι οι εξής:

Α: 6 μπαστούνια (ή πρώτα)
Β: 6 σπαθιά (ή δεύτερα)
Γ: 6 καρά (ή τρίτα)
(εδώ κλείνει ο πρώτος γύρος δηλώσεων)

Α: έχω καρά
Β: 6 κούπες (ή τέταρτα)
Γ: έχω κούπες

Α: 6 αχρωμάτιστα
Β: έχω αχρωμάτιστα
Γ: 7 μπαστούνια

Α: έχω 7 μπαστούνια
Β: 7 σπαθιά
Γ: έχω 7 σπαθιά

Α: 7 καρά
κοκ.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι μετά τον πρώτο γύρο δηλώσεων, οι αγορές παύουν να ανεβαίνουν η μια μετά την άλλη, αλλά κάθε δεύτερη δήλωση ο ένας παίκτης παραμένει στη δήλωση του προηγούμενου παίκτη. Θα παρατηρήσατε, επίσης, ότι μετά τις 6 κούπες και τη δήλωση «έχω κούπες» του παίκτη Γ, ο παίκτης Α δεν δήλωσε 7 μπαστούνια, αλλά δήλωσε 6 αχρωμάτιστα. Πράγματι, μπορούν να γίνουν και αγορές χωρίς ατού και στην ιεραρχία των δηλώσεων τα αχρωμάτιστα είναι μετά τις κούπες. Σε κάθε, λοιπόν, επίπεδο μπαζών, το ισχυρότερο «χρώμα» δεν είναι οι κούπες, όπως ορίζει η σειρά των χρωμάτων, αλλά τα αχρωμάτιστα, δηλαδή οι αγορές χωρίς ατού.

Αν κάποιος από τους τρεις παίκτες πει πάσο στην αγορά, τότε μπορεί να έχουμε το εξής σενάριο:

Α: Πάσο
Β: 6 μπαστούνια
Γ: 6 σπαθιά
(εδώ κλείνει ο πρώτος γύρος δηλώσεων)

Β:Έχω σπαθιά
Γ: 6 καρά

Β: Έχω καρά
Γ: 6 κούπες

Β: 'Εχω κούπες
Γ: πάσο

Ο λόγος που οι αγορές δεν ανεβαίνουν αμέσως, είναι για να υπάρχει λιγότερη ασάφεια στην εκτίμηση των φύλλων που κρατούν οι παίκτες, καθώς οι δηλώσεις στις οποίες οι παίκτες σταματούν (δηλώνουν πάσο) δείχνουν, εν πολλοίς, σε ποιο χρώμα είναι πιο δυνατοί. Βεβαίως, η απουσία της δήλωσης «έχω…» στον πρώτο γύρο δημιουργεί μερικές φορές κάποια ασάφεια μεταξύ μπαστουνιών και σπαθιών, αλλά συνήθως είναι εύκολο, κοιτώντας τα δικά μας φύλλα, να αποκωδικοποιήσουμε μια ασαφή δήλωση του πρώτου γύρου.

Ένας άλλος λόγος παραμονής στο ίδιο επίπεδο σε κάθε δεύτερη δήλωση στην πλειοδοσία της αγοράς, είναι για να δίνεται χρόνος στους παίκτες να σκεφτούν αν θα πλειοδοτήσουν στην αγορά και μέχρι ποιου σημείου. Πράγματι, είναι ανεπίτρεπτο κάποιος παίκτης να καθυστερεί στις δηλώσεις του θέλοντας έτσι να δείξει ότι είναι δυνατός σε δύο χρώματα. Οι παίκτες πρέπει να αποφασίζουν γρήγορα μέχρι πού θα φτάσουν στις δηλώσεις της πλειοδοσίας της αγοράς. Αν, π.χ. κάποιος παίκτης κρατά 4 δυνατά σπαθιά και 4 δυνατές κούπες, δεν επιτρέπεται να σκεφτεί αρκετή ώρα στα καρά (δείχνοντας έτσι ότι έχει καλά σπαθιά) και μετά να δηλώσει πάσο στα αχρωμάτιστα (δείχνοντας και τις κούπες). Ούτε είναι σωστό, πάλι, να σκεφτεί αρκετή ώρα στα αχρωμάτιστα (δείχνοντας έτσι ότι κρατάει καλές κούπες) και μετά να δηλώσει πάσο στα 7 καρά (δείχνοντας ότι έχει και καλά σπαθιά). Πρέπει να αποφασίσει από την αρχή αν θα σταματήσει στις κούπες, ή στα καρά και σε ποιο ύψος.

Σκοπός

Ο σκοπός της πλειοδοσίας της αγοράς είναι να καταστεί κάποιος παίκτης τζογαδόρος. Ο τζογαδόρος, παίρνει τα δύο φύλλα του τζόγου και μπορεί να ξεφορτωθεί, ή να ξεσκαρτάρει δύο φύλλα που θεωρεί ότι δεν του χρειάζονται. Τα σκάρτα, δηλαδή τα φύλλα που ξεσκαρτάρει ο τζογαδόρος αποτίθενται στην άκρη κλειστά. Κατόπιν, ο τζογαδόρος, θα δηλώσει την αγορά του, δηλαδή πόσες μπάζες σκοπεύει να κάνει, καθώς επίσης και το χρώμα των ατού, ή αχρωμάτιστα εφόσον κρίνει ότι δεν θέλει να υπάρχουν ατού στο παιχνίδι.

Ο τζογαδόρος υποχρεούται να κάνει αγορά τουλάχιστον στο επίπεδο της τελευταίας δήλωσης που έχει κάνει κατά την πλειοδοσία της αγοράς. Αν, π.χ. η τελευταία του δήλωση (σημειώστε ότι ο τελευταίος παίκτης που έχει κάνει δήλωση εκτός πάσο είναι ο τζογαδόρος) ήταν 7 καρά, τότε μπορεί να αγοράσει 7 καρά, 7 κούπες, 7 αχρωμάτιστα, 8 μπαστούνια κοκ, αλλά δεν μπορεί να αγοράσει 7 σπαθιά, 7 μπαστούνια, 6 αχρωμάτιστα, 6 κούπες κλπ.

Ο τζογαδόρος υποχρεούται να αγοράσει, λοιπόν, τουλάχιστον στο επίπεδο της τελευταίας του δήλωσης, δεν έχει όμως απολύτως καμία δέσμευση να δηλώσει όσες ακριβώς μπάζες μπορεί να κάνει. Μπορεί, π.χ. το φύλλο τού τζογαδόρου (μετά και την αλλαγή του τζόγου) να δικαιολογεί ακόμη και 10 μπάζες, αλλά αν υποθέσουμε ότι η πλειοδοσία της αγοράς σταμάτησε στη δήλωση 6 κούπες, μπορεί ο τζογαδόρος να αγοράσει ακόμη και 6 κούπες, εφόσον κρίνει ότι έτσι θα αποκομίσει μεγαλύτερα οφέλη. Είναι όλως διόλου λάθος αυτό που ισχυρίζονται ορισμένοι παίκτες ότι ο τζογαδόρος υποχρεούται να δηλώσει τις μπάζες που έχει και όχι λιγότερες και είναι από τα σημεία του παιχνιδιού στα οποία ο τζογαδόρος μπορεί να μπλοφάρει.

Πάσο

Αν κάποιος παίκτης κρίνει ότι το φύλλο του δεν δικαιολογεί οποιαδήποτε αγορά, δηλαδή ότι ακόμη και με τα φύλλα του τζόγου δεν θα μπορέσει να πάρει τουλάχιστον 6 μπάζες με οποιοδήποτε χρώμα ως ατού, τότε μπορεί και πρέπει να δηλώσει πάσο κατά την πλειοδοσία της αγοράς. Ακόμη, οι παίκτες που έχουν κάνει οποιαδήποτε δήλωση κατά την πλειοδοσία της αγοράς, δηλώνουν πάσο μόλις οι δηλώσεις των άλλων παικτών ξεπεράσουν σε δυναμικότητα την αγορά τους. Αν, π.χ. κάποιος παίκτης έχει πολλές κούπες και κρίνει ότι μπορεί να κάνει αγορά στις 6 μπάζες με ατού τις κούπες, τότε μόλις κάποιος από τους αντιπάλους δηλώσει «έχω κούπες», ή «6 αχρωμάτιστα», πρέπει να δηλώσει πάσο όταν έρθει η σειρά του.

Ο παίκτης που έχει κάνει δηλώσεις κατά την πλειοδοσία της αγοράς δεν μπορεί να δηλώσει πάσο όποια στιγμή του καπνίσει, αλλά θα πρέπει η τελευταία του δήλωση να είναι στις μπάζες και στο χρώμα που δικαιολογεί το φύλλο του. Αυτό είναι κανόνας και δεν μπορεί να καταστρατηγηθεί σε καμία περίπτωση καθώς συνεισφέρει λανθασμένη πληροφορία στο παιχνίδι, γεγονός που μπορεί να αποδειχτεί καταστροφικό για τους υπόλοιπους παίκτες. Δεν μπορεί, π.χ. κάποιος παίκτης να σταματά στις κούπες ενώ κρατά μόνο 7 και 8 κούπα, ούτε μπορεί να πηγαίνει στις 7 μπάζες, ενώ οι μπάζες που μπορεί να κάνει είναι το πολύ 5. Επομένως, για να μπει κάποιος στη διαδικασία της πλειοδοσίας της αγοράς, πρέπει το φύλλο του να πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Αν και οι τρεις παίκτες δηλώσουν πάσο κατά την πλειοδοσία της αγοράς, τότε τα φύλλα μαζεύονται και μοιράζει ο επόμενος παίκτης. Σ' αυτή την περίπτωση λέμε ότι η αγορά (ή διανομή) πήγε πάσο.

Άμα μείνουν

Αν κάποιος παίκτης έχει καλό φύλλο, αλλά όχι τόσο καλό ώστε να πλειοδοτήσει στην αγορά, τότε μπορεί να δηλώσει «άμα μείνουν», ή «τα γράφω», ή «τα παίρνω», ή «θα τα σηκώσω». Παλαιότερα αυτές οι δηλώσεις είχαν κάπως διαφοροποιημένο νόημα, αλλά στην εποχή μας σημαίνουν όλες ακριβώς το ίδιο πράγμα και αυτό είναι η πρόθεση του παίκτη να σηκώσει τον τζόγο μόνον εφόσον κανένας άλλος παίκτης δεν πλειοδοτήσει στην αγορά. Επομένως, η δήλωση «άμα μείνουν», μπορεί να γίνει μόνον εφόσον οι προηγούμενοι παίκτες έχουν δηλώσει πάσο κατά την πλειοδοσία της αγοράς.

Η δήλωση «άμα μείνουν» είναι πολύ βολική και μπορεί τόσο να μας γλιτώσει από δύσκολες καταστάσεις, όσο και να δείξει στους υπόλοιπους παίκτες περίπου τι φύλλο κρατάμε. Δεν δημιουργεί, επίσης, μεγάλες δεσμεύσεις στον υποψήφιο τζογαδόρο, καθώς δεν απαιτούνται αυστηρές προϋποθέσεις για να δηλώσει κάποιος «άμα μείνουν». Το μόνο που χρειάζεται είναι ακριβώς αυτό που είπαμε παραπάνω: καλό φύλλο, το οποίο, όμως, δεν πληροί τις προϋποθέσεις μιας κανονικής αγοράς. Ορισμένοι πρεφαδόροι υποστηρίζουν ότι η δήλωση «άμα μείνουν» γίνεται μόνο όταν έχουμε καλό φύλλο στα ακριβά χρώματα (καρά, κούπες), καθότι στα φθηνά χρώματα (μπαστούνια, σπαθιά) μπορούμε να μπούμε κανονικά στην αγορά. Κάτι τέτοιο, όμως, είναι ανακριβές, μπορεί, π.χ. ένας παίκτης με άσο και ρήγα σπαθί, άσο, ντάμα καρό και ρήγα, ντάμα στις κούπες να δηλώσει «άμα μείνουν» και δεν είναι καθόλου υποχρεωμένος να δηλώσει σπαθιά.

Σόλο μέσα

Αν ο τζογαδόρος κρίνει ότι, ακόμη και μετά την αλλαγή του τζόγου, δεν μπορεί να κάνει τις μπάζες που πρέπει και μάλιστα οι μπάζες που θα κάνει θα είναι τουλάχιστον δύο λιγότερες από το επίπεδο της τελευταίας του δήλωσης, έχει το δικαίωμα να τα γράψει σόλο, δηλαδή να ζητήσει να μην παιχτεί η αγορά και να πληρώσει διπλά τα ποσά που προβλέπονται από τον κανονισμό. Αν π.χ. η τελευταία του δήλωση είναι 7 κούπες και με δεδομένες τις δηλώσεις των υπολοίπων παικτών κρίνει ότι θα κάνει το πολύ 5 μπάζες, τότε μπορεί να δηλώσει σόλο, δηλαδή να καταθέσει στην κάσα 140 καπίκια και να πληρώσει στους αμυνόμενους παίκτες 3Χ14=42 και 2Χ14=28 καπίκια αντίστοιχα.

Αυτό συμβαίνει συνήθως στις πολύ φθηνές αγορές, ήτοι στα 6 μπαστούνια και στα 6 σπαθιά. Πράγματι, σε ακριβότερες αγορές, ο τζογαδόρος προτιμά να δηλώσει την αγορά του κανονικά, με την ελπίδα είτε να μην παίξει ένας, ή και οι δύο αμυνόμενοι παίκτες, είτε οι αμυνόμενοι παίκτες να κάνουν κάποιο λάθος και να καταφέρει να κερδίσει με τον τρόπο αυτό κάποια παραπάνω μπάζα.