Εισαγωγή

Η πρέφα παίζεται με τράπουλα 32 φύλλων, δηλαδή χωρίς τα φύλλα 2, 3, 4 και 5. Αυτό καθαυτό το παιχνίδι παίζεται πάντα από τρεις παίκτες, μολονότι μπορούν και τέσσερις παίκτες να παίξουν μια παρτίδα πρέφα, όπου, όμως, ο κάθε παίκτης απλώς μοιράζει τα φύλλα και δεν παίζει εκ περιτροπής μια στις τέσσερις διανομές· όταν συμμετέχουν τέσσερις παίκτες, τότε ο παίκτης που μοιράζει κάθε φορά ονομάζεται τεμπέλης.

Η πρέφα παίζεται με μπάζες και ατού, μοιάζει δηλαδή με το μπουρλότο, τη βίδα και το μπριτζ, μόνο που δεν παίζεται σε ομάδες, αλλά κατά μόνας. Κάθε παίκτης βάζει ένα φύλλο στο τραπέζι και όποιος παίκτης βάλει το ισχυρότερο από τα τρία φύλλα παίρνει την μπάζα και κατόπιν βάζει πρώτος φύλλο για την επόμενη μπάζα. Το παιχνίδι συνεχίζεται με αυτόν τον τρόπο μέχρι να παιχτούν και οι 10 μπάζες της διανομής, καθώς σε κάθε διανομή μοιράζονται από 10 φύλλα σε κάθε έναν από τους τρεις παίκτες (τα δυο φύλλα που περισσεύουν λέγονται τζόγος, ή σκάρτα ανάλογα σε ποια φάση βρίσκεται το παιχνίδι).

Σε κάθε διανομή ένα από τα χρώματα της τράπουλας (μπαστούνια, σπαθιά, καρά και κούπες) καθορίζεται ως ατού. Τα φύλλα στο χρώμα των ατού είναι πιο ισχυρά ακόμη κι από φύλλα μεγαλύτερης αξίας των άλλων χρωμάτων και χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά όταν οι παίκτες δεν μπορούν να ακολουθήσουν στο χρώμα που παίζεται στην τρέχουσα μπάζα. Τα ατού σε κάθε διανομή καθορίζονται από έναν από τους τρεις παίκτες μέσα από μια πλειοδοτική διαδικασία που ονομάζεται αγορά και ο παίκτης που επιλέγει τα ατού ονομάζεται αγοραστής ή τζογαδόρος, ενώ οι άλλοι δύο παίκτες ονομάζονται αμυνόμενοι. Υπάρχουν, όμως και αγορές στις οποίες ο τζογαδόρος δεν επιλέγει κάποιο χρώμα ως ατού και αυτές οι αγορές ονομάζονται αχρωμάτιστες αγορές ή, απλώς, άχροα.

Η πρέφα παίζεται, κανονικά, με λεφτά και λόγω της μεγάλης διάδοσης του παιχνιδιού στη Ρωσία, τα λεφτά αυτά ονομάζονται καπίκια. Στόχος του κάθε παίκτη είναι να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερα καπίκια. Στην εποχή μας, όμως, η πρέφα παίζεται κυρίως αγωνιστικά, δηλαδή τα καπίκια υπέχουν κυρίως την έννοια των πόντων και δεν αντιστοιχούν σε πραγματικά χρήματα. Δεν είναι πάντως λίγες οι φορές που οι παίκτες συμφωνούν σε κάποια συμβολική αξία του καπικιού, π.χ. 2 δραχμές το καπίκι, ή 1 λεπτό το καπίκι κλπ. Τις περισσότερες φορές, πάντως, που η πρέφα παίζεται σε κάποιο εξωτερικό χώρο (καφενεία κλπ), οι παίκτες συμφωνούν να πληρώσουν τα κεράσματα και την ώρα ανάλογα με τα κέρδη και τις ζημίες του παιχνιδιού.