Προϋποθέσεις συμμετοχής

Όπως είπαμε στην εισαγωγή, οι αποφάσεις συμμετοχής, ή μη συμμετοχής των αμυνομένων παικτών στη διεκδίκηση των μπαζών που τους αναλογούν, είναι αυτές που καθορίζουν εν πολλοίς τα κέρδη και τις ζημίες μιας παρτίδας πρέφας. Πράγματι, τόσο η τεχνική της αγοράς, όσο και η τεχνική της εκτέλεσης ενός συμβολαίου είναι λίγο πολύ κλισαρισμένες και κωδικοποιούνται σε μια σειρά από απλούς, σχετικά, κανόνες. Αντίθετα, οι αποφάσεις συμμετοχής, ή μη συμμετοχής στην εκτέλεση ενός συμβολαίου, είναι δύσκολο να κωδικοποιηθούν και μάλλον είναι αυτό το σημείο του παιχνιδιού που το διαφοροποιεί από τα συγγενή παιχνίδια (μπουρλότο, μπριτζ κλπ).

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν κωδικοποιημένοι κανόνες συμμετοχής, ή μη συμμετοχής στην εκτέλεση ενός συμβολαίου. Όλα τα δεδομένα του παιχνιδιού παίζουν ρόλο στις αποφάσεις αυτές και τα δεδομένα αυτά είναι αδύνατον να ομαδοποιηθούν, να ταξινομηθούν και να αποτελέσουν, τελικά, ένα είδος μπούσουλα για τους αμυνόμενους παίκτες. Αυτό γίνεται φανερό όταν παρακολουθεί κανείς έμπειρους παίκτες και αντιλαμβάνεται ότι άλλες φορές παίρνονται οι τάδε αποφάσεις κι άλλες φορές οι δείνα αποφάσεις, ενώ τα δεδομένα της αγοράς μοιάζουν να είναι λίγο πολύ παρόμοια. Ακριβώς, όμως, αυτά τα δεδομένα είναι που διαφοροποιούν τις αποφάσεις αυτές, και τα δεδομένα στην περίπτωση που συζητάμε είναι πάρα πολλά και ετερόκλητα.

Τον πιο σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις συμμετοχής, η μη συμμετοχής των αμυνομένων παικτών, παίζουν, οπωσδήποτε, οι δηλώσεις που έγιναν από τους παίκτες κατά τη διαδικασία της πλειοδοσίας της αγοράς. Πράγματι, μια δήλωση του συμπαίκτη μας αποτελεί πολύτιμη πληροφορία για μας και, σε συνάρτηση πάντα με τα φύλλα που κρατάμε στο χέρι μας, μάς δίνουν μια μάλλον σαφή εικόνα της διανομής. Στο σημείο αυτό έχει τεράστια σημασία οι δηλώσεις που γίνονται κατά την πλειοδοσία της αγοράς να είναι ορθές και απολύτως δικαιολογημένες. Γι' αυτό το λόγο οι καλοί παίκτες αποφεύγουν να παίξουν με παίκτες που κάνουν επιπόλαιες δηλώσεις κατά την πλειδοσία της αγοράς.

Αμέσως μετά, έρχεται η δήλωση συμμετοχής, ή μη συμμετοχής του πρώτου αμυνόμενου παίκτη. Η δήλωση αυτή, επίσης, λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη από τον δεύτερο αμυνόμενο παίκτη, όχι αυτόνομα, αλλά πάντα σε συνάρτηση με τις δηλώσεις που έγιναν κατά την πλειοδοσία της αγοράς. Αν, π.χ. ο πρώτος αμυνόμενος παίκτης είχε δηλώσει «κούπες» και αποφασίζει να μη συμμετέχει στην εκτέλεση του συμβολαίου, στην απόφασή του αυτή μετράει, οπωσδήποτε, το γεγονός ότι ο δεύτερος παίκτης γνωρίζει το χρώμα στο οποίο είναι δυνατός και αν χρειάζεται θα του πει «πάμε μαζί»· μπορεί, δηλαδή, με παρόμοιο φύλλο, αλλά χωρίς να έχει κάνει δήλωση κατά την πλειοδοσία της αγοράς, να είχε δηλώσει «παίζω» και όχι «πάσο».

Ακόμη και ο χρόνος που γίνονται, τόσο οι δηλώσεις κατά την πλειοδοσία της αγοράς, όσο και οι δηλώσεις συμμετοχής, ή μη συμμετοχής, παίζει καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις των αμυνομένων παικτών. Οποιαδήποτε μικροκαθυστέρηση, ή σπουδή στις δηλώσεις, έχει τη σημασία της και πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Δεν πρέπει, όμως, σε καμία περίπτωση, αυτό να γίνεται έξω από τα πλαίσια που καθορίζουν οι συνθήκες της αγοράς, είναι δηλαδή ανεπίτρεπτο κάποιος να κάνει πως σκέπτεται, ενώ δεν χρειάζεται, με σκοπό να δείξει στον συμπαίκτη του ότι εδώ κάτι έχω και μάλλον θα πρέπει να με πάρεις, ή το αντίθετο.

Για να πάρουμε κάποιον να παίξει μαζί μας σημαντικό ρόλο παίζει και η κατανομή των χρωμάτων. Πράγματι, αποδεικνύεται ασφαλέστερο να πάρουμε κάποιον μαζί όταν έχουμε ανώμαλη κατανομή, ενώ όταν η κατανομή των χρωμάτων είναι ζυγισμένη, π.χ. από δύο ή τρία φύλλα σε όλα τα χρώματα, είναι πιθανότερο να τσακίσουμε μπάζες του συμπαίκτη μας, ή να «περισσεύουν» φύλλα στον τζογαδόρο. Ο κανόνας αυτός θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη όταν δεν είμαστε σίγουροι αν πρέπει να πάρουμε μαζί τον συμπαίκτη μας.

Σημαντικό ρόλο, επίσης, παίζει και η «οικονομική» κατάσταση των παικτών· μπορεί δηλαδή την απόφαση συμμετοχής, ή μη συμμετοχής ενός αμυνόμενου παίκτη στην εκτέλεση ενός συμβολαίου, να επηρεάσει τόσο η «οικονομική» κατάσταση του ίδιου του παίκτη, όσο και του συμπαίκτη του. Αλλιώς αποφασίζει κανείς να πάρει κάποιο ρίσκο όταν βρίσκεται σε ένα σερί επιτυχιών και αλλιώς όταν έχει μόλις βγεί από μια ή περισσότερες μεγάλες αποτυχίες. Αλλιώς, επίσης, θα μετρήσει ο δεύτερος αμυνόμενος παίκτης την απόφαση συμμετοχής, ή μη συμμετοχής του πρώτου αμυνόμενου παίκτη, αν δηλαδή η απόφαση αυτή έχει παρθεί με δυσκολία, ή είναι μια απόφαση που πάρθηκε, λίγο πολύ, ελαφρά τη καρδία. Το κάθε τι μετράει, ακόμη και η παραμικρή λεπτομέρεια μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο.

Το αν κάποιος πρέπει να βγει σε κάποιο συγκεκριμένο χρώμα, ή όχι, σε σχέση με το αν τον πήρε μαζί ο συμπαίκτης του, αν έχει κάνει δήλωση κατά την πλειοδοσία της αγοράς κλπ, είναι θέμα που επίσης δεν μπαίνει σε κλισέ και οποιαδήποτε απόπειρα κωδικοποίησης και ταξινόμησης τέτοιου είδους αποφάσεων αφαιρεί ομορφιά από το παιχνίδι, στερώντας παράλληλα στους παίκτες τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν την κάθε διανομή με τις ιδιατερότητες που τυχόν έχει. Ένα είναι σίγουρο: η γνώση της πρέφας απαιτεί πολλές ώρες παιχνιδιού από τους επίδοξους πρεφαδόρους και πάντα υπάρχουν καινούρια πράγματα να μάθει κανείς, καθώς πάντα το παιχνίδι μας εξαρτάται και από το παιχνίδι των συμπαικτών μας. Δεν μιλάμε για καλούς ή κακούς παίκτες, αλλά μιλάμε για παίκτες που απλώς παίζουν με διαφορετικό τρόπο, είτε ως τζογαδόροι, είτε ως αμυνόμενοι.