Προϋποθέσεις αγοράς

Κατά τη φάση της πλειοδοσίας της αγοράς, οι παίκτες κάνουν δηλώσεις με σκοπό να πετύχουν την ισχυρότερη δήλωση και να κερδίσουν έτσι τον τζόγο και την ίδια την αγορά. Οι δηλώσεις, όμως, που κάνουν οι παίκτες δεν μπορούν να είναι τυχαίες, αλλά πρέπει να ανταποκρίνονται στο φύλλο που κρατάνε στο χέρι τους. Δεν μπορεί, π.χ. κάποιος παίκτης που κρατάει δύο λιμές κούπες να σταματήσει στις κούπες, αυτό απαγορεύεται καθώς δεν έχει απολύτως καμιά λογική. Ποιές είναι, όμως, οι προϋποθέσεις της αγοράς;

Το ερώτημα αυτό, αν και δεν είναι εύκολο να απαντηθεί, έχει όμως μερικές πολύ σαφείς παραμέτρους. Μια από τις παραμέτρους αυτές αφορά, π.χ. στο πλήθος των ατού εφόσον μιλάμε για αγορές σε χρώμα. Ο κανόνας, λοιπόν, ορίζει ότι για να σταματήσουμε σε κάποιο χρώμα πρέπει να κρατάμε τουλάχιστον 4 φύλλα στο χρώμα αυτό. Εξαίρεση είναι η περίπτωση κατά την οποία κρατάμε άσο, ρήγα και κάποιο τρίτο φύλλο, έχοντας όμως πολύ ισχυρό έξω φύλλο και οπωσδήποτε δεν πάμε ποτέ στις επτά μπάζες με τρία μόνο ατού. Επαναλαμβάνουμε στο σημείο αυτό, ότι ως τζογαδόροι μπορούμε να κάνουμε ό,τι αγορά θέλουμε και μόνη μας υποχρέωση είναι η αγορά μας να είναι ίσης, ή μεγαλύτερης δυναμικότητας από την τελευταία μας δήλωση. Όσα, λοιπόν, αναφέρουμε εδώ δεν αφορούν στην τελική δήλωση αγοράς του τζογαδόρου, αλλά στις δηλώσεις που γίνονται κατά την πλειοδοσία της αγοράς.

Μια άλλη σημαντική παράμετρος είναι το πλήθος των μπαζών που υπολογίζουμε με βάση το φύλλο που κρατάμε στο χέρι μας. Δεν μπορούμε, π.χ. να δηλώσουμε αγορά με λιγότερες από τέσσερις μπάζες. Ακόμη και με τέσσερις, ή τεσσεράμιση μπάζες, αποφεύγουμε να ανεβούμε στα ακριβά χρώματα (καρά και κούπες). Στο σημείο αυτό, να διευκρινίσουμε ότι «μισές» μπάζες θεωρούνται τα μάτια, δηλαδή οι αμφισβητούμενες μπάζες, π.χ. δίφυλλος ρήγας, άσος και ντάμα σε κάποιο χρώμα κλπ. Ο κανόνας, λοιπόν, ορίζει ότι μπορούμε με πέντε μπάζες να πάμε σε οποιαδήποτε αγορά των έξι μπαζών, με έξι μπάζες σε αγορά των επτά κοκ. Στην περίπτωση των φτηνών χρωμάτων (μπαστούνια, σπαθιά) μπορούμε να δηλώσουμε αγορά ακόμη και με τέσσερις μπάζες, αν και κάτι τέτοιο πρέπει να αποφεύγεται.

Για να σταματήσουμε σε αχρωμάτιστη αγορά πρέπει ή να παίζουμε πρώτοι και να έχουμε τραβηχτές μπάζες (το ελάχιστο μια λιγότερη μπάζα από τη δήλωσή μας), ή να κρατάμε τρεις άσους εφόσον δεν παίζουμε πρώτοι. Πράγματι, δεν επιτρέπεται να σταματήσουμε σε αχρωμάτιστη αγορά εφόσον δεν παίζουμε πρώτοι και δεν κρατάμε τρεις τουλάχιστον άσους. Όταν, δε, παίζουμε πρώτοι και έχουμε τραβηχτές μπάζες, προτιμάμε να σταθούμε στο μακρύ μας χρώμα, παρά στα αχρωμάτιστα, εφόσον, φυσικά, υπάρχει μακρύ χρώμα και δεν είναι πολύ φτηνό.

Σε περίπτωση που έχουμε ισχυρό και υποσχόμενο φύλλο, αλλά δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις αγοράς, μπορούμε να πούμε «άμα μείνουν», εφόσον φυσικά δεν έχει προηγηθεί δήλωση από τους συμπαίκτες μας. Αν έχουν γίνει δηλώσεις υποχρεούμαστε να πούμε πάσο, καθώς μπορεί η δήλωσή μας να παρασύρει τον συμπαίκτη μας αν δεν κερδίσουμε τελικά την αγορά, ακόμη και αν θεωρούμε ότι το φύλλο μας μπορεί να βγάλει κάποια αγορά. Πράγματι, δεν είναι λίγες οι φορές που «βουτάμε» στην αγορά, αλλά κάποιος από τους συμπαίκτες μας τυχαίνει να έχει κάποιο μακρύ χρώμα και να μας κοντράρει με αποτέλεσμα να αναγκαστούμε να ανεβούμε σε χρώμα στο οποίο κρατάμε, π.χ. άσο ρήγα λιμό, χωρίς όμως να μας βγαίνουν οι μπάζες. Αν, π.χ. κρατάμε άσο ντάμα μπαστούνι, άσο, ρήγα σπαθί και ρήγα, ντάμα και βαλέ κούπα, όσο καλό κι αν φαίνεται το φύλλο μας πρέπει να πούμε πάσο, εκτός κι αν δεν έχουν γίνει δηλώσεις, οπότε μπορούμε να πούμε «άμα μείνουν». Αν τυχόν βουτήξουμε στην αγορά, και οι συμπαίκτες μας μάς κοντράρουν, θα πρέπει να σταματήσουμε σε αγορά (κούπες) που θα δώσει λανθασμένη πληροφορία στον συμπαίκτη μας (και στον τζογαδόρο).