Οι τέσσερις άσοι

Ο κανονισμός του παιχνιδιού είναι σαφής και ορίζει ότι ο εφόσον ο τζογαδόρος κρατά και τους τέσσερις άσους μπορεί, εφόσον το επιθυμεί, να δηλώσει τους τέσσερις άσους στην αγορά του και να καρπωθεί επιπλέον 25 καπίκια από κάθε παίκτη (και από τον τεμπέλη, εφόσον υπάρχει) στις απλές αγορές, ή 50 καπίκια στις αγορές από 7 μπάζες και άνω. Αντίστροφα, αν δεν καταφέρει να βγάλει την αγορά, είναι υποχρεωμένος να καταβάλει αυτά τα ποσά στους υπόλοιπους παίκτες, εφόσον, βέβαια, έχει δηλώσει τους άσους στην αγορά του.

Πολλοι παίκτες θεωρούν ότι οι τέσσερις άσοι είναι «κωλοφαρδία» και καθώς το παιχνίδι είναι «τεχνικό», οι τέσσερις άσοι δεν πρέπει να δηλώνονται στην αγορά. Αυτό είναι όλως διόλου λάθος, καθώς το παιχνίδι παίζεται με χαρτιά και έτσι κι αλλιώς ο παράγοντας «τύχη» υπεισέρχεται στο παιχνίδι· μπορεί, π.χ. κάποιος παίκτης να σηκώσει πολύ καλό φύλλο για 5 συνεχείς διανομές και να καρπωθεί έτσι το μεγαλύτερο μέρος της κάσας. Σύμφωνα με την ίδια λογική θα έπρεπε να απαγορεύονται πολλές διαδοχικές αγορές, ή να τίθεται κάποιο όριο στο πλήθος των αγορών κλπ. Οι άσοι, όχι απλώς δεν αποτελούν κάποιο είδος πριμοδότησης του «κωλόφαρδου» παίκτη, αλλά συνεισφέρουν σασπένς στο παιχνίδι και δίνουν τη δυνατότητα στους πιο άτυχους, ή ασθενέστερους τεχνικά παίκτες, να ρεφάρουν, ή τουλάχιστον να διατηρούν ελπίδες ότι μπορεί να ρεφάρουν.

Εξάλλου οι τέσσερις άσοι συντελούν πολλές φορές σε παρακινδυνευμένες αγορές, οι οποίες μπορεί να μην ευοδωθούν, με αποτέλεσμα ο παίκτης που δηλώνει τους άσους να βγει ζημιωμένος. Επομένως, είναι στοιχείο άσκησης της εγκράτειας του παίκτη και ακόμη η δήλωση ή μη των άσων στην αγορά συνιστά σημαντική πληροφορία που κανονίζει πολλές φορές την επιτυχημένη ή μη έξοδο των αμυνομένων παικτών. Τέλος, σε σπάνιες περιπτώσεις, ο τζογαδόρος μπορεί να μπλοφάρει, αποκομίζοντας μεγάλα οφέλη, μη δηλώνοντας τους άσους, εφόσον κρίνει ότι μπορεί να παρασύρει τους αμυνόμενους στο παιχνίδι, ακριβώς με το σκεπτικό της απουσίας της δήλωσης των άσων στην αγορά, καθώς ο κάθε ένας από τους αμυνόμενους, μη έχοντας κάποιον άσο, υποθέτει ότι ο συμπαίκτης του κρατά τουλάχιστον έναν άσο.

Όλα τα παραπάνω δημιουργούν προϋποθέσεις για αιχμηρές αγορές αυξάνοντας σημαντικά τη δυσκολία του παιχνιδιού και δημιουργώντας συνθήκες κατάλληλες να παιχτούν πολύ τεχνικές αγορές που προσδίδουν άγρια ομορφιά στο παιχνίδι. Αντίθετα, λοιπόν, με όσα ισχυρίζονται πολλοί πρεφαδόροι, οι άσοι όχι μόνο δεν αποτελούν κάποιο στοιχείο πριμοδότησης της τύχης, αλλά συνιστούν σημαντικό παράγοντα άσκησης άρτιας τεχνικής, τόσο κατά την εκτέλεση της αγοράς, όσο και κατά τη φάση της πλειοδοσίας της αγοράς. Εξάλλου, όπως όλα τα θέματα που διέπονται από τον παράγοντα τύχη, οι άσοι, όπως και το πολύ ευνοϊκό φύλλο, είναι αβάντες που ισχύουν για όλους και όχι μόνο για κάποιον από τους παίκτες.

Σημείωση
Δεν είναι σαφές από τον κανονισμό αν οι άσοι θα πληρωθούν απλά ή διπλά σε περίπτωση που ο τζογαδόρος μπει σόλο μέσα στην αγορά του. Πρόκειται, βεβαίως, για πολύ σπάνια περίπτωση, αλλά δεν αποκλείεται να συμβεί, κυρίως σε αχρωμάτιστες αγορές. Πράγματι, δεν είναι λίγες οι φορές που ο τζογαδόρος έχει κάνει αγορά με άσους στα άχροα και βρίσκεται στην πολύ δύσκολη θέση να φάει κάποιον από τους άσους του, πράγμα που τον βάζει συνήθως σε καταστορφικό σπιράλ, καθώς οι αμυνόμενοι θα συνεχίσουν μάλλον στο χρώμα αυτό, αναγκάζοντάς τον να φάει και επιπλέον μπάζες τις οποίες έχει υπολογίσει στην αγορά του.

Άποψή μου είναι ότι οι άσοι πρέπει να πληρωθούν απλά, ακόμη και στην περίπτωση που ο τζογαδόρος μπει σόλο μέσα στην αγορά του, καθώς σε άλλη περίπτωση το ποσό που πρέπει να καταβάλει ο τζογαδόρος είναι ιλιγγιώδες, με αποτέλεσμα να χάσει το ενδιαφέρον της η συγκεκριμένη παρτίδα. Εξάλλου, στην περίπτωση κατά την οποία οι αμυνόμενοι μπουν σόλο μέσα, αυτό δεν άπτεται του τιμήματος των άσων, επομένως έχουμε ακόμη έναν λόγο για τον οποίο οι άσοι πρέπει να πληρώνονται απλά και όχι διπλά, ακόμη κι όταν ο τζογαδόρος μπει σόλο μέσα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πρέπει οι παίκτες να συμφωνήσουν στο θέμα αυτό πριν αρχίσει η παρτίδα.